મુંબઇ આવીને રેગ્યુલર ગુડ વીશીશનાં મેસેજ કરતાં .એ વાતને પણ ચાર મહીનાં વીતી ગયાં હતાં.અને સીરોહીની બર્થડે વખતે મળવાની ઇચ્છા વ્યક્ત કરી હતી કલ્પને. બે-ત્રણ સીટીની ટૂર પતાવી આવશે ત્યાં સુધીમાં દીકરાની પરીક્ષા પતી જશે અને ઘરે ગુપમાં જમવાં ઇન્વાઇટ કરીશ એવું વિચારતાં યસનો ઇ-મેઇલ કરી દીધો હતો.
કામ ફીનીશ કરતાં લંચનો સમય થયો અને દીકરાનો ફોન રીસીવ કરતાં એકદમ સારા એકઝામ પેપરનાં ન્યુઝ સાંભળી ખુશીથી ઝૂમી ઉઠી. હાશ,સારા માર્ક આવી જાય તો મેડીકલ લાઇનમાં ડોનેશન વગર એડમીશન મળી જાય. નહીંતર આટલાં પૈસા ક્યાંથી લાવીશ વિચારી ઉદાસ થઇ જતી.એનાં શહેરમાં ભાઇની નાની કાપડની દુકાન હતી અને પત્ની ,બે બાળકો સાથે માંની જવાબદારી પણ નીભાવતો. ગામનું ઘર વેચાયું એમાંથી ત્રણ બેડરૂમ નો ફલેટ લીધેલો અને સીરોહીનાં લગ્ન વખતે કરેલો ખર્ચ .માસ્ટર ડીગ્રી ભણેલી સીરોહીનું દીલ ડિવોર્સને કારણે પોતાનાં શહેર પરથી ઉઠી ગયું હતું અને ત્રણ વર્ષના દીકરાને લઇ મલ્ટીનેશનલ કંપનીની જોબ અને રહેવાનું મળી જતાં અહીં આવી ગયેલી .કાકાનું ઘર પણ મુંબઇમાં જ હોવાને લીધે ઘણો સપોર્ટ મળી રહેતો.શરૂઆતમાં સાથે રહેવા આવી કાકીએ પણ ખૂબ સપોર્ટ કર્યો.પછી ઉત્વનને બેબી સીટીંગમાં મૂકી આવતી.બચત કરતાં એક બેડરૂમનો ફલેટ લઇ સારા એરીયામાં આવી ગઇ હતી.પતિની દારૂ પીવાની આદત અને ખરાબ સ્વભાવનાં અસહ્ય ત્રાસને લીધે બસ, મારા નસીબમાં પ્રેમજ નથી એમ માની એકધારી અલિપ્ત જીંદગી જીવી રહી હતી.બધાએ ફરી લગ્ન માટે ખૂબ સમજાવી પણ સીરોહી મક્કમ મને આગળ વધતી ગઇ. ડિવોર્સ વખતે દીકરાનાં નામે સારા એવાં પૈસા મૂકાવ્યાં હતાં એમાંથી એનાં ભણતર અને ઉછેર ખૂબ સારી રીતે કરી રહી હતી.
ઘરે પહોંચી જમવાનું તૈયાર કરતાં દીકરાની બીજા દિવસનાં પેપરનાં પ્રશ્નો પણ મોઢે લઇ રહી હતી .અને જમવાં બેસતાં હતાં ત્યાં બાજુવાળા સાઉથ કપલ શ્રીમાલા અને કૂરૂવરમ એનાં સનને લઇ વીશ કરવાં આવ્યાં.એનો સન પવઇ ભણતો હતો અને હૈદ્રાબાદ ઘરે ગયેલા ત્યાંથી પ્રસાદ લાવેલા એ આપી ઉત્વનને એકઝામની ટીપ્સ આપતાં હતાં.
સીરોહીનું મન એકદમ ભરાઇ આવ્યું અને કૂરૂવરન 'અરે,સીરોહી તુમ ઇતનાં હીંમતવાલા લડકી, પાંચ સાલમેં તો આપકા ઉત્વન ડોકટર હો જાયેગા.ઐસે આંખમે આંસુ નહીં લાનેકા. મૈ તો હૈદરાબાદમેં મેરી કઝીન કો સસુરાલમેં તકલીફ ચલ રહી હૈ તો તુમ્હારા મીસાલ દેતા હૈ,ઓર તુમ અકેલા થોડા હૈ અપનાં સબ પડૌસી લોગકા વીશીશ ભી તુમ્હારે સાથ હૈ' એટલે શ્રીમાલા એને બોલતો રોકતાં 'ક્યા ક્રુરૂ તુમભી ભાષણ દેને લગ ગયા,લેડીઝોકા મન એકદમ સેન્સીટીવ હોતા હૈ ઐસેહી રો દેતા હે કભી'
'ઠીક હે ,ઠીક હે ચલો ઉત્વન અચ્છા એકઝામ દેનાં 'કહીને ઘરે ગયા. અને એમનાં ગયા પછી ઉત્વન કહે 'મમ્મી હું એક્ઝામ પતે એટલે શ્રીરંગ સાથે ગ્રૂપમાં ટૂર પર જવાનો છું.'
અરે,પણ મેંતો મારા બર્થડે પર મારા ગૃપ અને ટે્નનાં મિત્રોને બોલાવ્યા છે બધા તને પણ મળવાં માંગે છે'
ફરી કોઇવાર મળી લઇશ આ વખતે તું ફેન્ડસ સાથે સેલીબ્રેટ કરી લે 'કહી ઉત્વન રૂમમાં જતો રહ્યો.
અને સીરોહી બેડમાં સૂતાં વિચારે ચઢી ગઇ .કલ્પનને ગૂડ નાઇટનાં મેસેજ સાથે ઉત્વનની એકઝામનાં ન્યૂઝ શેર કર્યા અને ટૂર પર જવાનો હોવાથી ઘરની બર્થડે ગૃપ પાર્ટી કદાચ કેન્સલ કરવાનો મેસેજ કરી ઉંઘમાં સરી ગઇ.કલ્પનનો સવારે મેસેજ આવ્યો 'આ વખતની તારી બર્થડે સરપ્રાઈઝ પાર્ટી મારા તરફથી' પણ સીરોહીનું મન અંદરથી ગભરાઇ રહ્યું હતું.બધાની સાથે મેળવી એ ઉત્વનનો ભાવ પારખવા માંગતી હતી, ક્યાંક યુવાનીમાં ડગ માંડતાં દીકરાનાં મન પરથી ઉતરી નહીં જાય. એકઝામ પતી એનાં એક વીક પછી ઉત્વન ટૂરમાં નીકળી ગયો.કલ્પને સીરોહીને સાથે પંચગીની ફરવા જવાની ઇચ્છા વ્યકત કરી અને સીરોહી
'એકલા આપણે બે? 'પૂછયું અને થોડી સેકંડ માટે વચ્ચે ચૂપકીદી છવાઇ ગઇ .એટલે કલ્પને કહ્યું 'સીરોહી તેં તારી જાતને એક કોચલામાં પૂરી દીધી છે. મીત્ર સાથે નવી દૃષ્ટિએ આ બહારની દુનિયાને જો, જીંદગી તને કેટલી ખુશી આપવા તત્પર છે અને તું એ બધાથી મોઢું ફેરવી તારી જાતને સજા આપી રહી છે '
'એવું નથી કલ્પન,જીંદગી ગોઠવવામાં મારું અસ્તિત્વ અને ઇચ્છાઓ કયાં ધરબાઇ ગયાં ખબર જ નહીં પડી. તારું મળવું અને આટલા દુઃખ, ટેન્શન સાથે વ્યકિતત્વમાં જે જીવવંતતા છે એમાં હું પણ લાગણીઓનાં પડળ તોડી વહી નીકળી અને મારા સ્વને પામી છું.તે જે રીતે મારા ઉદાસીન પ્રતિભાવોને હસતાં હસતાં સહ્યા છે, અને માનસે? મેસેજ વાંચતાની સાથેજ સ્મિત આવી જાય છે ,જાણે તારી લાગણીઓને સહારે નવપલ્લવિત વેલની જેમ વિકસતી જાંઉ છું.મારા બર્થડે પર આપણે અહીંજ ક્યાંક મળીને સેલીબ્રેટ કરશું સૌથી પહેલી વીશ તારીજ રીસીવ કરીશ.'
'ધેટ્સ નાઇસ, વેઇટિંગ ફોર ધ પ્રેસીયસ ડે' અને એ દિવસ પણ આવી ગયો. સવારમાં 10-30 એ તૈયાર થતાં વર્ષોથી ભૂલાઇ ગયેલું કાજલ અને આછી લિપસ્ટિક લગાવી, ચમકતી નાની બીંદી અને પીંક સાડી પહેરી. ખાનામાંથી નવો ગ્લાસ અને નવી ટ્રે ટેબલ પર ગોઠવી, ટીવી ઓન કરી ડીશમાં વેલકમ માટે જાતે બનાવેલી સ્વીટ અને સાબુદાણાનાં વડા તૈયાર કરી ,ટીશ્યૂ પેપર પર મૂકી ગેસ બંધ કરતી હતીને…. લીફ્ટ ઉભી રહેવાનો અવાજ સાંભળી કાન એકદમ ડોર પર રાખી ખુરશી પકડી બે મીનીટ થંભી ગઇ. જોરથી ધડકી રહેલા દિલનું ધક ધક હવામાં લહેરાઇ ગયું હતું,ને....ડોરબેલ વાગી.ઉડતું મન અને ધીમા પગલે ડોર ખોલ્યું અને સામે કલ્પન હાથમાં ફૂલોનો બૂકે લઇ ઉભો હતો. અપલક સ્થિર ઉભી રહી અને 'મેની હેપી રીટન્સ ઓફ ધ ડે'સાંભળી 'થેન્કસ, વેલકમ 'કહી હાથમાંનો બૂકે સોફા પર મૂકતાં વીશ કરવાં લંબાયેલા હાથમાં હાથ મૂકી કલ્પનનો હાસ્યથી ચમકતો ચહેરો જોઇ રહી.
'એકદમ સુંદર લાગે છે.બહુ સરસ વાનગીની સ્મેલ આવે છે ને? '
હા,મેં બનાવ્યું છે તને ભાવશે '
જલ્દીથી લાવ. આજે આખો દિવસ આપણે મારી ઓફીસ જોઇ,ઘરે અને પછી ફરવાનો પ઼ોગ઼ામ બનાવ્યો છે. ' જલ્દીથી નાસ્તો ટેબલ પર મૂકીને સામે બેઠી.કલ્પને નાસ્તો કરતાં સ્વીટનો ટૂકડો સીરોહીને ખવડાવી પ્રેમભરી નજરે જોતાં
'આમજ આવનારા જીવનમાં મીઠાસ રહે' અને સીરોહીએ પણ વીશ કર્યુ. અને બંને ઓફીસની વિઝીટ લઇ ઘરે પહોંચ્યા. પહેલા મધરનાં રૂમમાં લઇ જઇ મેળવી. ઝીણી આંખે જોતાં ચહેરાની કરચલીમાં હાસ્યની રેખાઓ પ્રસરી ગઇ અને સીરોહીને જન્મદિવસનાં આશીર્વાદ આપતાં કલ્પન સામે ફરી નાનકડું સ્મિત રેલાવી દીધું. અને એનો રુમ બતાવવા લઇ ગયો.સુંદર રીતે સજાવેલ રૂમની બારી પાસે ઉભા રહી કલપને સીરોહીનાં ખભા પર હાથ મૂકી નજીક લેતાં કહ્યું, 'આજે આ ઉછળતો દરિયો તું સાથે છે એટલે મારા દિલને ભીંજવી રહ્યો છે. તું પણ ઉછળતી નદી બની મારા દિલની લહેરોમાં સમાઇ જાને! અને સીરોહીની આંખોમા જોઇ રહ્યો. એની પત્નીનાં ફોટા પાસે લઇ જઇ ,
આજે મને મારો ખોવાઇ ગયેલો પ્રેમ અને સાથ પાછો મળી ગયો હોય એમ લાગે છે.'
'પણ ...કલ્પન ,આપણાં બાળકો આ સંબંધ સ્વીકારશે ?
આપણે કોઇની પરમિશન લેવાની જરૂર નથી અને જણાવવાની પણ શું જરૂર છે ધીરે રહીને એ લોકોને ભેગા કરીએ અને પછી વાત .ચાલ આજે ફરવા નીકળી જઇએ' અને...કારમાં વાતો કરતા બંને દૂર સુધી નીકળી ગયા અને વાતો કરતા રહયા .ગ્રીનરીમાં ચાલતાં ચાલતાં થોડી થોડી વારે અટકીને સિરોહીની સામે જોઈ રહેતા કલ્પનને મીઠી નજરથી ટોકતાં સીરોહી બોલી ,
એકદમ ટીનેજ છોકરા જેમ કેમ કરે છે ?'
અરે ,મને તો તારો હાથ હાથમાં લઇ આ લીલી લીલી વનરાઈઓમાં વેલોથી લપેટાઈને આપણી વચ્ચે ફૂલોનો સંવાદ કરવાનું મન થાય છે '
તું તો કવિ જેવી વાત કરે છે '
હા , તું ગંભીર લેખોનું સાહિત્ય લખતી વાંચતી હોય તો આપણે તો મૌનસભા ભરી હોય એવું લાગે .' સીરોહી ખડખડાટ હસી પડી અને કલ્પન એને બંને હાથોમાં જકડી આંખોમાં જોતો રહ્યો .સિરોહીના શ્વાસોનું કંપન અને ઝૂકી જતી આંખોને શ્વાસમાં ભરી લીધા અને ધીમેથી દૂર થતા ,'આવેગો પર કંટ્રોલ રાખવો બહુ મુશ્કેલ લાગે છે ' અને બંને ફરી કારમાં બેસી વચ્ચે એક હિસ્ટોરિકલ પ્લેસ જોવા ઉભા રહયાં અને સાંજે જલ્દી ડિનર લઇ હોટેલની શોપમાંથી શિરોહીને માટે નાનકડું પેન્ડન્ટ લઇ ગિફ્ટ કર્યું .
'થેન્ક્સ પણ આની શું જરૂર હતી ?'
એને મારી હંમેશા તારા હૃદય સાથે જડાઈ રહેવાની ઉત્કટ ઈચ્છા જ સમજ.' ઘરે પહોંચી કારમાંથી ઉતારતાં કલ્પન ,
'આજ રીતે મળતી રહેજે ,ગુડ નાઈટ ' અને સીરોહી 'ગુડ નાઈટ 'કહી બાય કરી એની કાર ગઈ ત્યાં સુધી દૂર જોતી ઉભી રહી .
અદમ્ય પ્રેમમાં રંગાતા વિચારોથી એકલી હસી પડતાં રુમ સરખો કરવા લાગી .અને ઉત્વનને ફોન જોડી ફરી ટુરનાં સમાચાર પૂછ્યાં .આજનો ભરપૂર દિવસ યાદ કરતાં રાત એકદમ પહેલી વાર વધુ ખાલી ખાલી લાગવા માંડી .અને મિરર સામે જાતને પ્રશ્ન પૂછતી ઉભી રહી.કલ્પનનો સહારો એને નબળી તો નથી બનાવી રહ્યો?પણ પછી ...એકદમ પોઝીટિવ વિચારોમાં વહેતા મીઠી નિદ્રામાં સારી ગઈ .ઓફિસનું રૂટિન એજ હતું અને સમય કાઢી કલ્પન સાથે લાગણીભર્યો સંબંધ એક નવું મનોબળ આપતો હતો સિરોહીને .ડાઇનિંગ ટેબલ પાસેના લેમ્પમાં ચકલીએ માળો બાંધ્યો હતો .આજુબાજુ ઉડાઉડ કરતી ચકલી અને ચકલાનું ચીં ચીં સીરોહીને નવા જીવનનાં સંદેશ જેવું લાગતું અને બેસી જોયા કરતી .ઉત્વન ટુર પરથી આવ્યો અને ઘરે બધા મિત્રોનું જમવાનું રાખ્યું . કલ્પન પણ આવ્યો અને ઉત્વન સાથે થોડી વાત કરી પણ ઉત્વન ખાસ કોઈ જોડે ઇન્વોલ્વ થતો નહિ.રિઝલ્ટ આવીગયું અને ખુબ સારા પરસન્ટેજ આવ્યા .92-93 પર સારી કૉલિજમાં એડમિશન અટક્યું હતું એટલે ડોનેશનની વાત આવી ને ઉત્વન વિદેશની કોલેજોમાં ઓછી ફી સાથે રશિયામાં કોર્સ વિષે વિચારવા માંડ્યો .પણ કલ્પનની ઓળખાણથી એક ટ્રસ્ટીની મેડિકલ સીટ પર બ્રિલિએન્ટ સ્ટુડન્ટ હોવાને કારણે એડમિશન મળી ગયું .
કલ્પનની દીકરીઓ આવી હતી અને 10th - 12thમાં એન્ટર થયા હતાં પછી પુના કે અહીં રહી આગળ સ્ટડીનું વિચારતા હતાં .સીરોહી અને ઉત્વનને એક દિવસ જમવાં બોલાવ્યાં અને ડીનર લેતા વાતો કરતા હતાં.પાર્લા રહે છે એમ જાણી નાની દીકરી 'ઓહ ઇટ્સ વેરી મિડલકલાસ એરિયા અને એની બેન તથા કલ્પન એની સામે સ્ટ્રિક્લી જોવા માંડયા .સિરોહીએ બંને દીકરીઓને ગિફ્ટ આપી અને થોડીવાર વાતો કરી ઘરે પાછા આવ્યા. બીજે દિવસે સવારે જમવાનાં ટેબલ પાસે ઊંચે જોતા ઉત્વન 'મમ્મી ,આ ચકલી કેટલો અવાજ કરે છે અને કચરું પડે છે ' અને અણગમાંથી જોવા માંડ્યો.
ના..દીકરા એમ ન કહેવાય ,કેટલી મહેનતતથી એનું ઘરનું સપનું સાકાર કરવાનો કલરવ કહેવાય.' સીરોહીને થોડી વિખરાઇને પડી જતી ડાળખી સરખી મૂકતાં જોઇ ઉત્વન બોલી ઉઠ્યો ,
'મમ્મી તું તો તારા છોકરા હોય એવી કાળજી રાખે છે મારા કરતાં પણ વધારે.' અને આ સાંભળી સીરોહી એક મીનીટ સ્તબ્ધ થઇ ગઇ .ઉત્વન એને તીક્ષ્ણ નજરે જોઇ રહ્યો હતો.જાણે આરપાર વિંધાતા શબ્દોથી દૂર ભાગી જવું હોય એમ રૂમમાં જતી રહી .કલ્પન સાથે વાતો કરતાં બંનેને અહેસાસ થવાં માંડયો કે બાળકો કેટલાં પઝેસીવ છે .કલ્પન એક બે વાર ઘરે આવ્યો હતો ને લીવીંગમાં બેઠેલા કલ્પનને જોઇ ઉત્વન ,'કેમ છો 'કહી રુમમાં કે બાજુમાં શ્રીરંગ પાસે જતો રહેતો .અને કલ્પન સીરોહીનાં ચહેરા પરની લાગણીઓની અવઢવ જોઇ બોલી ઉઠ્યો,'આપણે બહાર જ મળીશું.'અને સીરોહી ભીની આંખે બાય કરી રુમમાં જઇ આંખ બંધ કરી બેસી રહી.
થોડા દિવસો આમજ ચૂપચાપ વીતી ગયાં. અને એક સાંજે ઉત્વન કોલેજથી આવી કપાળ પર પાટો બાંધી બેઠો હતો.સીરોહી કલ્પનની દીકરીઓએ આનંદમેળામાં સ્ટોલ રાખ્યો હતો એમાં મદદ કરવા રહી તેથી મોડું થયું હતું અને જમીને આવી હતી .આવતાંની સાથે ઉત્વનને જોઇ એકદમ ગભરાઈને 'શું થયું ? 'કહી બહાવરી થઇ ગઈ .ઉત્વનને સ્ટેશન પરથી બહાર નીકળતાં કંઈ થાંભલા પાસે તાર વાગ્યો .
કેટલું મોડું થયું મમ્મી તને ?'
કલ્પન આઉટ ઓફ સ્ટેશન છે એટલે એની દીકરીઓને આનંદમેળામાં એન્કરેજ કરવા ગઈ હતી .'
પણ મમ્મી મારું તો તારા સિવાય કોઈ નથી 'કહી ને ઉભો થઇ રૂમમાં જવા જતો હતો ત્યાં ચીં ચીં અવાજ સાથે ચકલી ફરીફરીને ઉડી અને ડાળખીઓ ટેબલ પર પડેલા ફ્રૂટ પર પડી ,મોબાઇલની રિંગ વાગી ને ,'હા કલ્પન ,બધું બરાબર પતી ગયું અને ....'સિરોહી વાત કરતી હતી ત્યાં તો ગુસ્સામાં ઉત્વને ખુરશી પર ચડી આખો માળો ખેંચી નાખ્યો અને અંદરથી ઈંડા પડી ફૂટી ગયા .
ચકલીની ચીસાચીસ સાંભળી સીરોહી ફોન બંધ કરી બહાર આવી અને 'ઉત્વન આ શું કર્યું ? 'નાં ચિત્કાર સાથે ખુરશી પર ફસડાઈ પડી .રડતી આંખે વિખરાયેલા માળાને પેપરમાં સમેટતા ફરી ફોનની રિંગ વાગી રહી હતી અને બીજા દિવસે એરપોર્ટ પર આવી બહાર જવાનો પ્રોગ્રામ બનાવતાં કલ્પનને એકદમ રડતા અવાજે કહ્યું ,'કલ્પન ,નહીં અવાશે ,મારાથી માળાને ભેગો નહીં રાખી શકાયો'અને ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડી પડી .
